Падкажыце Кароткую прыказку да казак

Падкажыце Кароткую прыказку да казак

  1. Я там быў, мёд, піва піў. Па вусах цякло, ды ў роце не было.
  2. Хутка казка адбіваецца, ды не хутка справа робіцца. .
    Без прыказкі казкі што без палазоў санкі.
    Пачынаецца казка, пачынаецца побаска казка добрая, аповесць доўгая, ці не ад Сіўко, ці не ад буркі, ці не ад прарочага каурки, ці не ад Маладзецкая посвістам, ці не ад бабінага покрику.
    Вось дзіва так дзіва! На моры, на акіяне, на востраве Буяне стаіць дрэва залатыя макаўкі. Па гэтым дрэве ходзіць кот Баюн: уверх ідзе песню заводзіць, ўніз ідзе казкі кажа.
    Былі тут дзве хаткі, печкі муравленые, столі чорных собаляў, жылі тут дваццаць волатаў.
    Сядзелі Ермакі высокія каўпакі, сядзелі Ермошки доўгія ножкі.
    Стаяў слуп точеные, залачоны, на слупе птушка сіняя сініца, чырвоныя пёркі.
    Ляцела сава вясёлая галава. Вось яна лётала, лётала і вёскі, ды хвосьцікам пакруціла, ды па баках паглядзела і зноў паляцела; лётала, лётала і вёскі, хвосцікам пакруціла, ды па баках паглядзела і зноў паляцела, лётала, лётала ...
    Далёка ад нас было не відаць, а толькі толькі ад старых было чуваць.
    У трыдзевятым царстве, у трыдзесятым дзяржаве снег гарэў, саломай тушылі, шмат народу покрушили, тым справы ня вырашылі.
    Жыў цар на царстве як сыр на абрусы.
    Ракі цяклі малочныя, берагі былі кісялёвыя, а па палях лёталі смажаныя курапаткі.
    Разадралі камар з мухай. Камар укусіў муху, а муха-то Сляпнёў, а сляпіца-то шэршняў, а шэршань-то вераб'я. І пайшоў тут бой ня разліць байцоў вадой.
    Гэта яшчэ не казка, а прыказка, казка ўся наперадзе.
  3. жылі былі
  4. Я там быў, мёд, піва піў. Па вусах цякло, ды ў роце не было.
  5. 1.В Казцы можа ўсё здарыцца
    Наша казка наперадзе.
    Казка ў госці да нас стукаецца,
    Скажам казцы заходзь!
    2. Вось вароты адкрываю, казку адразу пачынаю!
    3. Было гэта ці не было,
    Толькі кажуць, вось як было
    4. Заслону адкрываецца, казка пачынаецца
    5. Было яно ці не было,
    праўда ці няпраўда
    Паслухаем лепш, што казка кажа
    6. Калі гэта было не памятаю я,
    Дзе гэта было, але ведаю.
    Толькі дзед мой расказваў казку гэтую
    7. Кніжка адкрываецца, казка пачынаецца.
    Пра зайчыка і лісу,
    і пра ўсіх звяроў у лесе
    8. Красна песня ладом,
    А казка складам.
    Сядзь са мною на ганак
    слухай казачку
    9. Кніга адкрываецца, Казка пачынаецца.
    Я старонку адкрываю, расказваць я пачынаю
    10. Ўсякую справу ў свеце дзеецца,
    Пра ўсякую справу ў казцы гаворыцца
    11. Жылі-былі муж з жонкай.
    Муж-то пачне за жарты,
    А жонка за прымаўкі,
    Што на ўвесь хрышчаны свет!
    Гэта прыказка вядзецца,
    Казка пасля пачнецца.
    12. Распавяду вам казку новенькую, з незвычайнага дзівоцтва!
    13. Распавяду вам дзетачкі казачку:
    Недаўгую, ня кароткую,
    Ня дурную, ня разумную,
    А чароўную, преволшебную
    13. Казка гэтая пераходзіла з вуснаў у вусны і дайшла, нарэшце, да нас з вамі. слухайце дзеткі
    14. Слухайце дзеткі, казку па парадку.
    Слухайце, не перапыняйце.
    Што ўбачыце запамінайце
    15. Казка пачынаецца, да канца чытаецца,
    У сярэдзіне ня перабіваецца.
    Запомніце гэтае правіла абавязкова
    І слухайце казку ўважліва
  6. жылі былі ды не тужили
  7. Хутка казка адбіваецца, ды не хутка справа робіцца. .
    Без прыказкі казкі што без палазоў санкі.
    Пачынаецца казка, пачынаецца побаска казка добрая, аповесць доўгая, ці не ад Сіўко, ці не ад буркі, ці не ад прарочага каурки, ці не ад Маладзецкая посвістам, ці не ад бабінага покрику.
    Вось дзіва так дзіва! На моры, на акіяне, на востраве Буяне стаіць дрэва залатыя макаўкі. Па гэтым дрэве ходзіць кот Баюн: уверх ідзе песню заводзіць, ўніз ідзе казкі кажа.
    Былі тут дзве хаткі, печкі муравленые, столі чорных собаляў, жылі тут дваццаць волатаў.
    Сядзелі Ермакі высокія каўпакі, сядзелі Ермошки доўгія ножкі.
    Стаяў слуп точеные, залачоны, на слупе птушка сіняя сініца, чырвоныя пёркі.
    Ляцела сава вясёлая галава. Вось яна лётала, лётала і вёскі, ды хвосьцікам пакруціла, ды па баках паглядзела і зноў паляцела; лётала, лётала і вёскі, хвосцікам пакруціла, ды па баках паглядзела і зноў паляцела, лётала, лётала ...
    Далёка ад нас было не відаць, а толькі толькі ад старых было чуваць.
    У трыдзевятым царстве, у трыдзесятым дзяржаве снег гарэў, саломай тушылі, шмат народу покрушили, тым справы ня вырашылі.
    Жыў цар на царстве як сыр на абрусы.
    Ракі цяклі малочныя, берагі былі кісялёвыя, а па палях лёталі смажаныя курапаткі.
    Разадралі камар з мухай. Камар укусіў муху, а муха-то Сляпнёў, а сляпіца-то шэршняў, а шэршань-то вераб'я. І пайшоў тут бой ня разліць байцоў вадой.
    Гэта яшчэ не казка, а прыказка, казка ўся наперадзе.
  8. казка ложаў, ды ў ёй намёк, добрым малайчынам ўрок
Print Friendly, PDF і электронная пошта
Загрузка ...

Дадаць каментар

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны. Абавязковыя палі пазначаныя *